Chroomradiatoren worden binnen de installatietechniek toegepast vanwege de specifieke materiaalbestendigheid en de visuele aansluiting op aanwezig sanitairbeslag. De galvanische chroomlaag vormt een harde toplaag die weerstand biedt tegen mechanische slijtage en oxidatie. Hierdoor behoudt de radiator zijn technische integriteit in omgevingen met een hoge relatieve vochtigheid, mits de oppervlakte vrij blijft van kalkaanslag.
Thermisch gezien wijkt chroom af van gelakte oppervlakken door een lagere emissiecoëfficiënt. Dit beïnvloedt de warmteafgifte via straling; bij een gelijke omvang genereren chroommodellen een lagere thermische output dan wit gelakte varianten. In de praktijk vereist dit een nauwkeurige dimensionering bij het berekenen van de warmtebehoefte. De spiegelende afwerking fungeert als een reflectief oppervlak waarbij de duurzaamheid van de galvanische laag bepalend is voor de lange termijn prestaties van de installatie. De focus ligt bij deze modellen op de mechanische stabiliteit van de afwerking en de chemische resistentie van het basismateriaal.